انتخابات ۲

انتقادهایی که مطرح کردی را وارد نمی‌دانم چرا که نتیجه‌ از مقدمه‌ی نادرستی اخذ شده است. در بخش اول گفته‌ات مرا به سبب تفاوت در قول و عمل نکوهش کرده‌ای. در بخش دوم سیاستِ تحریم را به سختی موردِ حمله‌ قرار داده‌‌ای.

در موردِ بخشِ اول پاسخ می‌دهم که تفاوتی در قول و عمل‌ام نبوده است و اتفاقا کاملا شفاف موضع‌گیری کرده‌ام. در انتخاباتِ چهار سال پیش در دورِ اول موضع من تحریمِ انتخابات و پشتیبانی از آزادسازی با دخالتِ نیروهایِ خارجی (دکترین بوش) بود. این دیدگاه را از هیچ کس پنهان نکردم. در دورِ دوم انتخابات موضعِ من نفیِ اصلاح‌طلبان و پشتیبانی از احمدی‌نژاد بود. یادم هست یک روز پیش از رای گیریِ مرحله‌یِ اول مطلبی نوشتم که با جمله‌یِ «اصلاح‌طلبان امیدوارند چهار سالِ دیگر ریاستِ دولت را به دست بیاورند. من هم امیدوارم برایِ همیشه دفن بشوند.» به پایان می‌رسید. و یک روز پیش از مرحله‌ی دوم – که رقابت بینِ هاشمی و احمدی‌نژاد بود – مطلبِ دیگری نوشتم که جمله‌ی پایانیِ آن این بود:« بی آن‌که در انتخابات شرکت کنم اظهارِ امیدواری می‌کنم احمدی‌نژاد پيروزِ این نبردِ نابرابر باشد.» پس از آن هم هم‌واره خرسندیِ خود را از پیروزیِ احمدی‌نژاد بیان کردم. این‌که گذشته از همه‌یِ این حمایت‌هایِ آشکارم از احمدی‌نژاد چرا خودم در انتخاباتِ مرحله‌یِ دوم شرکت کردم اما رای دادن‌ام را اعلام نکردم یک ایرادِ بنی‌اسرائیلی است اما ایرادِ درستی هم نیست. من این را در مکالمه‌هایِ تلفنی و ملاقات‌هایِ حضوری به دوستان (از جمله به یحیا) گفتم. اما اگر آن را در وب‌لاگ‌ام یا کامنت‌ها نگفته‌ باشم مطمئنا دلیلِ خاصی نداشته است (اگر گفته باشم هم که هیچ. به هر حال خودم چیزی یادم نمی‌اید).

اما حالا که بیانِ موضع‌گیری‌هایِ انتخاباتی شد، موضع‌گیری های بعدیِ خودم را هم بگویم، شاید کسی دوست داشت بداند. من در انتخاباتِ مجلس و شوراها نظرم تحریم بود و رای هم ندادم. در انتخاباتِ خبرگان شرکت کردم و به مصباح یزدی، خزعلی و حسنی رای دادم(البته چنان‌که می‌دانید رای دادن‌ام به خزعلی و حسنی از شدت علاقه‌ام بود چرا که این دو بزرگ‌وار اساسا نامزدِ انتخاباتی نبودند!) اما در انتخاباتِ بیست و دوم خرداد که به کودتایِ بیست و دوم خرداد مبدل شد نظرم رای به کروبی بود و اتفاقا در چند روز مانده به انتخابات هم تلاش کردم برای‌اش مقداری رای جمع کنم که متاسفانه استدلال‌های فنیِ بنده نتوانست هیچ کدام از آشنایان افتاده در دامِ پوپولیسمِ موسوی یا احمدی‌نژاد را – به جز یک نفر- متقاعد کند که به کروبی رای بدهند. و آن یک نفر هم البته تنها پذیرفت به کروبی رای بدهد اما به بقیه موسوی را سفارش کند! این از موضع‌گیریِ حقیر در باره‌یِ این انتخابات.

اما پیش‌بینی‌ام از این انتخابات چه بود؟ پیش‌بینی من ابتدا پیروزیِ احمدی‌نژاد با سیاست‌هایِ پوپولیستی و پروپاگاند و اندکی هم تقلب بود، پس از مدتی دیدم که احمدی‌نژاد در اعمالِ سیاست‌های پوپولیستی چندان قوی عمل نمی‌کند (نه این‌که این سیاست‌ها فی‌نفسه منتهی به نتیجه نباشند بل‌که اعمال‌کننده‌ی این سیاست‌ها خوب عمل نمی‌کرد.) و به این نتیجه رسیدم که تقلب‌ها گسترده و افسارگسیخته خواهد بود. با موفقیتِ موسوی و خاتمی در ایجادِ شورِ انتخاباتی نظرم این شد که کار از تقلب گذشته و با شبه کودتایی روبه‌رو خواهیم شد. من این نظرها و استدلال‌ها البته را در زمانِ مناسب‌اش در وب‌لاگ ننوشتم که دلیلی هم جز بی‌حوصله‌گیِ بیمارگونه‌ام نداشت. آن را با مخلوق در میان نگذاشتم زیرا فرصتِ گفت‌وگو پیش نیامده بود اما همه‌یِ این مطالب را به انگشت توضیح دادم و پس از گفت‌وگویی مفصل او هم تایید کرد ما با تقلبی گسترده روبه‌رو خواهیم بود. البته انگشت با کم‌ترین حدِ خوش‌بینی با استدلالی که در وب‌لاگ‌اش منتشر کرد به تحریم رسید و من هم بدونِ هیچ خوش‌بینی با استدلالی که تنبلی مجالِ انتشارِ آن را نداد به کروبی رسیدم. متاسفانه دوستان با خوش‌بینیِ خنده‌دارشان به موسوی چسبیدند و حالا هم متحیر و سرخورده‌اند که چرا حاکمانِ ج.ا تقلب کرده‌اند! انگار که چهار سالِ پیش که وزارتِ کشورِ خاتمی انتخابات را سالم‌ترین انتخابات می‌خواند تقلب نشد!؟ انگار نه انگار که چهار سالِ پیش اکثریتِ مردم تحریم را برگزیدند اما روشن‌فکران و اصلاح‌طلبانِ ضدِ تحریم مدعی شدند که آمارهایِ حکومت درست است!

در موردِ بخش دوم انتقادت که سیاستِ تحریم را موردِ حمله قرار داده‌ای من شایسته‌یِ دفاع نیستم چرا که به تحریم به عنوانِ یک تاکتیک نگاه می‌کنم، در نتیجه گاهی رای می‌دهم و گاهی رای نمی‌دهم. مطمئنا کسی که نگاهِ استراتژیک به تحریم دارد باید پاسخی برای انتقادت داشته باشد. گرچه با کودتایِ بیست و دوم خرداد دیگر دلِ شیر می‌خواهد کسی با تحریم مخالفت کند!

لطفا از مرحله ی دوم انتخابات چهار سال پیش که من به احمدی نژاد رای دادم تا ام روز یک نوشته نشان بده که من دعوت به تحریم کرده باشم. در این فاصله چهار انتخابات مجلس، شوراها، خبرگان و ریاست جمهوری اتفاق افتاده است.